Regenten aan de Dormicum

 

Het was al drie dagen geen weer
de natuur had haar aard binnenshuis geparkeerd.
Ze hadden het Ministerie van Treurige Zaken gesloten
en mijn vrouw zat op de bank, las hardop de krant.

De ochtendeditie droeg op de voorpagina de magische dood
van twee kinderen, verlicht door een zonsopgang

op de achterkant.
Ik stond met mijn rug naar haar toe
en betastte de voorwerpen op de mantel.

Souvenirs die slechts herinnerden aan wat ze kostten

***

De zon hing bondig boven de dichtgetimmerde Bonnetterie.

Co zat in een politiecel, gebruikte zijn ene telefoontje
om een liedje voor Janny aan te vragen, want zij was het licht
waarmee hij zeilde naar zus en zo

En in de stad, tussen het gemeleerd publiek,
schopte zijn jongere broer, in de bosjes
achter het Van der Valk, tegen een ijsemmer

zijn jongere broer die dat deel van de hersens miste
dat je toestaat om te vrijen met je kussen.

Arme knul.

Het was het licht in dingen waardoor ze verder gingen.

***

Janny belde, vanuit een verlaten tankstation, haar hulpverlener
om haar ideeën te delen die niet strookten met de echte wereld.
Het hoge gras boog als een toerenteller in de wind
Hij wenste haar veel kracht, en herhaalde teuterig
het nummer van Zelfhulp.

Ze hing op en staarde naar de gehaktballenfabriek.
De woorden die door haar hoofd spookten, “Werknemers
dienen hun handen te wassen voordat ze het werk hervatten,”
bleven zich herhalen en de hemel leek dood.

***

Hagen vormden een limousine waarachter de Hollandse Lucht kon sterven.
Een matroos stond naast een klipper op de kade.
In de kroeg dronk hij mondwater en nog steeds voelde hij
hoe de ijsblauwe spijkerbanden ronddraaiden in zijn smoel.

Er waren geen nieuwe manieren om de wereld te begrijpen,
alleen nieuwe dagen om ons begrip in af te stemmen.

Door de lanen renden maagden in tennisschoenen,
hun haren glansden als losgerukte videobanden,

zongen ons in een soort roes die we nog niet kenden.
Elke bladzij was een nieuwe kans om de vorige te snappen.

En op de een of andere manier
was er altijd de zee die je je dom liet voelen.

 

.
.

Advertenties

3 gedachten over “Regenten aan de Dormicum

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s